verslag 13 maart

Hee gave tieners!

Afgelopen zaterdag was er weer en hele mooie tienergroep avond. Voor degenen die er niet waren, of die het nog willen herbeleven. Hier volgt een uitgebreid verslag.

Het was weer lekker vol deze zaterdag, maar dat is juist mooi, want hoe meer zielen hoe meer vreugd! We begonnen de avond met 2 spelletjes, die de oudere tieners misschien nog wel kennen: Heb jij je naaste lief en Honey if you love me. Natuurlijk te gekke spelletjes, maar hier geldt dat mooie gezegde: ‘hoe meer zielen hoe meer vreugd’ misschien niet. Dan zou er namelijk bijna niemand aan de beurt komen. Daarom splitsten we de groep in drieën en dan gaat het al veel beter.

Na deze leuke tijd kwamen we weer bij elkaar om iets serieuzer te worden. Niet dat dat erg is, want wat is er nou cooler dan met vrienden God te prijzen en Hem groot te maken? Niets toch? Leon ging met zijn bandje ons begeleiden tijdens de zangdienst. Nadat we een paar mooie liedjes hadden gezongen, ging onze eigen leider Joël iets met ons delen. Een tante van hem is pas overleden. Om die reden wilde hij een liedje laten horen.

U kent me echt
Mijn bestemming is in U
En toch heb ik nog vragen
Wat ik wil, wat ik denk
Wat ik doe en wie ik ben
Doorgrond mijn hart
Het is bij U bekend

U alleen, U kent me echt
Want U heeft mij gemaakt
En alles wat ik ben en ben geworden
Is veilig, bij U
Want U ziet mij compleet
Precies zoals ik ben, U doorgrondt mij

Ook al blijft het stil in mij
En komt er nooit een antwoord
Als ik mezelf niet begrijp
Heer, blijft U mijn zekerheid
Ik vertrouw op U
U, die mijn leven leidt

Mijn bestemming is in U
En toch heb ik nog vragen

Na Joëls praatje gingen we met zn allen nog 2 nummers zingen en toen ging Joël de Zwaan iets vertellen over zijn leven. Joël zou je kunnen kennen van kamp. Daar was hij een keer kookleiding (hij kan heeeel hard met kussens slaan) maar daarvoor is hij ook leiding geweest en nóg langer geleden ook tiener op onze coole club. Hij vertelde een klein deel van zijn leven, toen hij 19 was heeft hij ervoor gekozen om met God verder te gaan leven. Samen met zijn vrouw Emma heeft hij een tijdje in een streng islamitisch land gewoond. Daar heeft hij gemerkt dat God bij hem was en dat christen zijn heel leuk kan zijn. God heeft hem gegeven wat hij wilde, hij kon namelijk elke dag bezig zijn met zijn passie: surfen. Hij had daar een klein surfbedrijf en zo kon hij met mensen in contact komen en tegelijkertijd lekker surfen.

Ook heeft hij gemerkt dat het niet helpt om te stressen, want steeds als er problemen waren met klanten, die bijvoorbeeld op een eiland vastzaten, werkte zijn eigen plan niet maar God had een andere oplossing. Nu heeft hij besloten dat hij niet meer zoveel gaat stressen. Hij wil gewoon alles in Gods handen leggen. Helaas kunnen Joël en Emma niet meer terug naar hun huis, dat is te gevaarlijk. Alles wat ze daar hadden opgebouwd zijn ze kwijt en ze moeten hier in Nederland blijven.

Hiermee sloot Joël zijn praatje af. En daarmee was de avond afgelopen. We konden als altijd nog even chillen, maar dit keer onder het genot van een broodje knakworst. De gompo’s hadden namelijk lekker veel knakworsten klaargemaakt. Die kon je kopen en van het geld gaan zij een waterpomp aanleggen in de Oekraïne.

Oh dit is alweer een lekker lang verslag geworden, dus laat ik er maar mee ophouden.

Nog één ding! Niet vergeten: DEZE ZATERDAG ELJADA IN THE CITY!

Super tof altijd. Om 13:00 begint het. Later!

Geschreven door hulpleider Jelle.